سهم من
اين روزها دو بحث در شورای شهر تهران داغ است که نمی توان از آنها به سادگی گذشت.نخست ايجاد طرحی به نام" طرح مبارزه با بد حجابی وديگر ريشه دواندن سنتی ظاهرا نيمه رسمی و پنهان در لفاف اسلامی به نام صيغه. آن چه درباره مطلب دوم درميان مقامات رسمی در شورای شهر استنباط می شود ،واکنش زنان اعضای شورای شهر و حتی برخی نمايندگان مجلس به اين مسئله است. "فاطمه راکعی" نماينده سابق مجلس يکی از جمله افرادی بود که هفته قبل به همراه برخی نمايندگان زن ،به مقوله صيغه و گسترش بی حد و حصر آن واکنش نشان داد. اين که صيغه چطور توانست از جوامع عربی به ايران رسوخ کند و به اين سرعت طی سال ها ،ريشه های زير زمينی يابد بماند. مهم اين است که خطر فراموش شدن ازدواج دائم، جامعه امروز ايران را تهديد می کند. اين که ديگر با وجود به رسميت شناختن صيغه، عناصر ذکور کمتر تمايلی به سمت و سوی ازدواج دائم و در واقع آن چه می تواند زير بنای یک زندگی طبيعی را تشکيل دهد نشان می دهند. حتی به خاطر دارم" فاطمه راکعی" هفته گذشته خطاب به مقامات دولتی و رسمی کشور خاطر نشان کرده بود، ازدواج دائم نبايد به فراموشی سپرده شود. "فاطمه آجرلو" عضو فراکسيون زنان مجلس نيز طی روزهای گذشته با تاکيد براين که برای ترويج ازدواج موقت بايد راه کارهای قانونی ارائه شود اظهار کرد: دراين عرصه علما بايد وارد صحنه شوند ومسائل اين ازدواج را بررسی کنند.درصورتی که ازدواج موقت بدون تدبير گسترش يابد مسلما جامعه را با مشکلات زيادی روبه رو می کند. آجرلو معتقد بود: بسياری از زنان و مردان جامعه به دليل عدم ارائه برگ سلامت، با ازدواج موقت دستخوش مشکلات وبيماری های فراوانی شده اند. گرچه شنيدن مقوله ای به نام صيغه قصه تازه ای نيست وسال هاست قربانيان زيادی را در کام خود فرو برده است.جالب اين است که در راستای نوشتن رمانی با اين مضمون، تازگی به ماهيت حقيقی يک بنگاه معاملات ملکی در همين تهران خودمان پی بردم. کار اين بنگاه به شکل مفيد و مختصر اين است که برای صاحب خانه هايی که خواهان خسارت های اندکی از جانب مستاجرهای خود هستند، مشتريان مخصوص و معلوم الحالی را انتخاب می کند که از جمله آنها می توان به مردهای دو زنه اشاره کرد. آپارتمان هايی که مردان در آن جا بيشتر در طبقات تحتانی و در صورت لزوم کم رفت وآمد سکونت دارند و صاحب خانه ها با علم به اين مسئله با مستاجرهای اکازيون قرارداد می بندند. جامعه ايران مدرن شده است که البته با آن سبقه غنی محق به اين امر بوده است که همپای ديگر جوامع به سمت رشد و ترقی حرکت کند.سال ها از زمان پيغمبر گذشته است...... همه چيز با گذشت زمان تغيير کرده است .اما آن چه در ايران هنوز به قوت خود باقی است، داستان غم انگيز زن است که به بهای داشتن سرپناه وپشتيبان، مدتی از زندگی خود را با مردی سر می کند که با وجود آوردن فرزند هم نامش در هويت مرد ذکر نمی شود و دريغ که حکايت اين تراژدی در ايران هم چنان باقی است…. عکس : سجاد صفری چند روز پیش مونا زندی کارگردان فیلم" عصر جمعه" ساخت مستندی تاثیر گذار و غیر متعارف را کلید زد.این مستند اجتماعی که پرداخت نزدیکی به زندگی کودکانی دارد که از آنها بهره کشی جنسی می شود" موقت" نام دارد و بیشتر لوکیشن های آن، در دروازه غار یکی از قدیمی ترین محلات تهران می گذرد. نمی دانم آیا گذرتان تا به حال به دروازه غار افتاده است یا نه! دراین محله قدیمی تهران که تقریبا در حوالی شوش مستقر شده است محله هایی وجود دارند که شاید مسئولین حتی یک بار هم بازدیدی از آن جا نکرده اند. گرچه راست و دروغ پای کسانی که می گویند نیروی انتظامی گذشته از واهمه ای که از گنده لات های این محله ها دارد نسبت به وقایعی که خاصه درباره کودکان بیگناه و محروم رخ می دهد اظهار بی اطلاعی می کند و دروازه غار را مانند سایر محلات یکی از عادی ترین قسمت های شهری می خواند!! در این محله ها خانه هایی وجود دارد که بچه ها در محروم ترین شکل ممکن مورد بهره برداری جنسی قرار می گیرند. دروازه غار در واقع یکی از در دسترس ترین مکان هایی است که در پس کوچه های آن،کودکان معامله می شوند. کودک آزاری آن هم از نوع جنسی اش یکی از کثیف ترین کارهایی است که نه در ایران که در سایر نقاط جهان به خصوص تایلند و کشورهای شرقی رواج دارد. این یکی از مهم ترین آسیب های اجتماعی در ایران است که متاسفانه در طی سال های گذشته رشد زیر زمینی و پنهانی داشته است بی آن که مسئولین از این گسترش مرگبار با خبر باشند. مسلما فیلم مونا زندی می تواند مستندی در خور اعتنا و تامل بر انگیز باشد. فیلمی که گوشه گوشه اش ترس در خانه هایی را برای مخاطب ترسیم می کند که بی شباهت به خانه های "قمر خانم ها" نیست و چه فجایعی که در اتاق های این خانه ها که با ماژیک قرمز نوشته شده است (بدون هماهنگی وارد نشوید) رخ می دهد و ما کجاییم و مسئولین امر بی وقوف به این تومور بدخیم کجا...
به جای دوره کردن شهرهای ایران چرا تا به حال بازدیدی از این مکان نشده بماند. یقین دارم این محله که در نوع خود بدخیم ترین تومور اجتماعی محسوب می شود نه تنها در طول دوران دولت نهم بلکه در طی دوران بعد نیز همان طور مسکوت بماند. درست مانند توده ای چرک و کثافت که در لایه های تحتانی اجتماع فرو رفته است و کسی از پشت دیوارهای آن خبر ندارد.
به چه کسی می توان گفت سری به دروازه غار بزنید. آن جا بچه ها معاوضه می شوند.تن خود را به منحرفین جنسی می سپارند و بستنی و گاه یک پانصد تومانی جایزه می گیرند. شنیده ام ( شنیدن کی بود مانند دیدن) دخترانی در این محله ها رفت و آمد می کنند که برای سه هزار تومان به هر جا که بخواهی همراهت می آیند.
| Design By : Night Skin |
من فرض را براین می گذارم که هیچ عابری،این دفترچه را نمی خواند و آن قدر غرق قدم های خویش است که اصلا آن را نمی بیند.
اما فرض را هم بر این می گذارم که اگر روزی، کسی که این دفترچه را لابلای برگ های زرد و خشک یافت،آن قدر خواننده هست که بعد از برداشتن آن، هرگز افکار و اوهام نگارنده اش را به باد قضاوت نگیرد و فقط آن را به حساب دفترچه شخصی یک ناشناس بگذارد و عبور کند.
Authors
