جلوی مغازه بستنی فروشی خوابم می بره.دلم بستنی می خواد و نمی خواد.دلم هوس فالوده کرده و نکرده.

دراز می شوم و چشمامو می بندم.می خوام یک امشب بهت دروغ بگم.فایده این همه راستی چی بوده!! درست فکر کن.یک جایی باید منطقی بشویم.هرچند به ازایش بهای خیلی چیزها را پرداختیم و مکافات ها کشیدیم اما می ارزه.

نمی خوام حالا که راه دوری،از چیزی با خبر بشوی.نمی خوام بدونی این روزها توی آسمون،ابرها شدن اره ماهی و ستاره ها رو می خورن.

نمی خوام بدونی این روزها رنگ هیچ روزی نیست و تمامش پر از لیوان های چای پر رنگه که دانه های شفاف نبات رویش بی خیال شنا می کنند.

نمی خوام بدونی نیم کره های مغزم،پر شده از پچ پچ و تردید و زیر جلکی حرف زدن و گوشم به صدای بوق های ممتد حساس شده و ترس تا توی تحتانی ترین لایه های وجودم هم لونه کرده.

نمی خوام بدونی آدرنالین خونم داره میرسه به حداقل و تیترها و خبرها و تحلیل ها و طنزها و کوفت و زهرمارها،آستانه تحملم را به باد فنا داده.

نمی خوام بدونی این جا همه چیز رنگ سیاست به خودش گرفته و هیشکی به حال خودش نیست و آدم ها شدن دو دسته که یا جو می دهند و یا جو می گیرند.

نمی خوام بدونی این روزها دو تا بوق به ازای یک انگشت سبز نشان دادن سر هر چهار راه، مد شده و همه ویرشون گرفته مدت های زیاد،پیاده گز کنند.

نمی خوام بدونی این روزها ما + همه کائنات خط خطی شدیم.هاشور خوردیم.صورتامون چهارخونه شده و همه از هم می ترسیم.

بذار یک امشب بهت دروغ بگم.فایده این همه راستی چی بوده!! فکر کن.یک روزی باید منطقی بشویم.

یک روزی باید باور کنیم که کم آوردیم نگو نه!

شاید برای همین یک عالمه دلیله که وقتی از اون دورها تلفن می کنی تا حالمو بپرسی، صدایم می لرزه و طول می کشه تا بخوام بهت بگم خوبم.

کلمات سرافرازی،تجمع،پیروزی،وطن،آرامش،مجلس،آراء،ازدحام،باتون برقی،بوق آمبولانس ها و آژیر ماشین های پلیس مثل سنگ از پشت ناغافل توی سرم می خورن و وسط اتاق درازم می کنند.

خوشحالم که تو دوری و نمی تونی صورتمو ببینی.خوشحالم که نمی تونی منو توصیه کنی به فرستادن هزار و صد تا یا ودود.

خوشحالم که سرب های این آسمون را استنشاق نمی کنی و پرواز هلی کوپترها به وحشت نمی اندازتت.

شاید واسه همینه که دلم می خواد پای تلفن بهت دروغ بگم و الکی زر بزنم که حالم خوبه. ولی توی دلم هزار بار بگم مرده شوره این جو  رو ببرن.

بعد التحریر: قناری جون بمونه که این روزها،سیاسی شدن یک پز روشنفکری محسوب می شه و مبتلا به همه.من این روزها حتی به اون دو تا یا کریم هایی که زیر سقف دستشویی یک خونه،لونه کردند هم غبطه میخورم.تظاهر نمی دونم.