سهم من
من از شراکت خوشم می آید و از آن تاس هایی که جفت شش در می آیند و از این حرف که "ریسک و آینده چسبیده اند به هم". و گذشته، حتما می بایست شبیه زنی مثل من بوده باشد.زنی که همیشه خود را در آینه نگاه می کند.در هر آینه ای...
و آینده، حتما باید شبیه دویست و شش قرمز خویشاوند نزدیک من باشد که به سمت جاده هراز خیز بر می دارد.بی آن که از گردنه ها بترسد و اصرار دارد مرا هم در این تجربه شریک کند.
نوشته شده در 88/04/10ساعت
23:4 توسط آزاده |
| Design By : Night Skin |
من فرض را براین می گذارم که سال 1385 دفترچه شخصی ام را در امتداد یک پیاده روی خیس گم کرده ام.
من فرض را براین می گذارم که هیچ عابری،این دفترچه را نمی خواند و آن قدر غرق قدم های خویش است که اصلا آن را نمی بیند.
اما فرض را هم بر این می گذارم که اگر روزی، کسی که این دفترچه را لابلای برگ های زرد و خشک یافت،آن قدر خواننده هست که بعد از برداشتن آن، هرگز افکار و اوهام نگارنده اش را به باد قضاوت نگیرد و فقط آن را به حساب دفترچه شخصی یک ناشناس بگذارد و عبور کند.
من فرض را براین می گذارم که هیچ عابری،این دفترچه را نمی خواند و آن قدر غرق قدم های خویش است که اصلا آن را نمی بیند.
اما فرض را هم بر این می گذارم که اگر روزی، کسی که این دفترچه را لابلای برگ های زرد و خشک یافت،آن قدر خواننده هست که بعد از برداشتن آن، هرگز افکار و اوهام نگارنده اش را به باد قضاوت نگیرد و فقط آن را به حساب دفترچه شخصی یک ناشناس بگذارد و عبور کند.
Authors
